Monthly Archives Wrzesień 2015

Rozwiązania prawne i organizacyjne opieki zdrowotnej

W świetle dotychczasowych uwag i powołanych przepisów prawnych w chwili obecnej w Polsce istnieją dostatecznie wystarczające podstawy prawne dla podejmowania, prowadzenia i rozwijania różnych form małej przedsiębiorczości przez osoby wykonujące zawód pielęgniarki (analogicznie położnej). Trudności jakie mogą się wyłaniać w praktyce z uruchamianiem takiej działalności (zresztą dowodzą tego pierwsze poczynania w tym zakresie) mają raczej charakter socjologiczny, a nic prawny. Ewentualnie wynikają one z niezrozumienia, a nawet lekceważenia fundamentalnych zapisów ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym w ścisłym związku z zapisami artykułu 4 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej. W świetle ustawy o zakładach opieki zdrowotnej jednymi z rodzajowych (pośród 16 wymienionych przez ustawę) świadczeń zdrowotnych – równoprawnych jak wszystkie pozostałe – są świadczenia w zakresie pielęgnacji chorych, świadczenia w zakresie promocji zdrowia i szereg dalszych. Także powołana ustawa o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym w rozdziale określającym zakres przedmiotowy uprawnień ubezpieczonego jednoznacznie wymienia świadczenia w zakresie pielęgnacji, promocj i zdrowia itp. Wobec powyższego zupełnie niezrozumiałym a nawet wyraźnie sprzecznym z prawem są dotychczasowe działania Kas Chorych, które jednoznacznie potwierdzają ich niechęć do zawierania kontraktów na świadczenia w zakresie pielęgnacji chorych lub inne rodzajowo zbliżone z istniejącymi już NPZOZ o profilu pielęgniarskim lub praktykami indywidualnymi grupowymi pielęgniarek. Przełamanie tego rodzaju postawy jest podstawowym warunkiem zaistnienia na rynku świadczeń zdrowotnych różnych form działalności gospodarczej pielęgniarek i położnych. Również dotychczasowa praktyka lekarzy rodzinnych w Polsce dowodzi niedoceniania przez nich świadczeń w zakresie pielęgniarstwa. Świadczenia w tym zakresie stanowią we wszystkich krajach rozwiniętych, w tym w państwach członkowskich Unii Europejskiej integralny i ważny element podstawowej opieki zdrowotnej. Przyjęte w tych krajach rozwiązania prawne i organizacyjne są różnorodne, ale dwie formy dominują:

Więcej

Charakterystyka Serwisu

SIDOZ w obecnym kształcie składa się z pięciu podstawowych części. Biblioteczka internetowa Ochrony Zdrowia czyli uzupełniania na bieżąco, skatalogowana baza linków jednostek współpracujących z Ochroną Zdrowia. Publikacja unikalnych materiałów źródłowych przekazywanych przez przedstawicieli jednostek współtworzących portal S1DOZ.

Więcej

Jednolitość terminologii i systemy kodowe

Zasoby słownikowe, czyli zakres i format stosowanego słownictwa, zakreślają obszar pojęć na jakim opiera się wymiana informacji w danej dziedzinie. W medycynie i ochronie zdrowia zasoby słownikowe stanowią zakres słownictwa medycznego, farmaceutycznego, zdrowia publicznego, epidemiologii i innych pokrewnych dziedzin. Celem wyeliminowania nieporozumień i niespójności wynikających z niejednakowego stosowania terminologii medycznej, zaczęto tworzyć i katalogować słownictwo przypisując poszczególnym terminom określone, w założeniu jednoznaczne znaczenie. Jednocześnie poszczególnym słownym określeniom zjawisk (np. chorób) przypisywano kody: numeryczne, alfanumeryczne czy literowe, leli rolą było krótsze i często bardziej jednoznaczne „zanotowanie” wystąpienia danego zjawiska. W Polsce stosuje się aktualnie:

Więcej

Przyjęcie ustawy o działalności gospodarczej – kontynuacja

Aktem prawnym o podstawowym znaczeniu dla prowadzenia działalności gospodarczej jest Kodeks Cywilny, który określa różnego rodzaju umowy cywilnoprawne – zarówno umowy nazwane, jak i coraz częściej pojawiające się umowy nienazwane. W rozwijaniu działalności w zakresie opieki zdrowotnej zastosowanie znajdują inne umowy, które sąalbo nierozłącznym i koniecznym warunkiem jej prowadzenia, jak np. umowa o ubezpieczeniu od odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone w trakcie leczenia, a tym samym i w zakresie wykonywanych zabiegów w dziedzinie pielęgniarstwa, albo umowy, których zawarcie ułatwia podjęcie i prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie świadczenia usług zdrowotnych -np. umowa na wynajem pomieszczeń, itp.

Więcej

Błędy popełniane przy budżetowaniu

Budżetowanie finansowe jako metoda zarządzania wzmacnia poczucie wspólnych celów i działania w interesie organizacji. Budżetowanie prawie zawsze obejmuje sprzężenia zwrotne, a mogą one być wdrożone tylko poprzez stałą kontrolę realizacji zamierzeń. Przykładowo, jeżeli pierwsza wersja planu wskazuje na istnienie problemów, mogą one wymagać zmian w samym budżecie, jak wprowadzenie innego, wcześniej określonego wariantu planowanych zdarzeń. Osobiste zaangażowanie zarządzających i bieżąca kontrola budżetów ma na celu pomoc w pojawieniu się planowanych zdarzeń w ustalonej przyszłości.

Więcej

Jednolite zakresy danych

Dla efektywnej wymiany danych z rekordu pacjenta konieczne jest ustalenie minimalnych wymagań co do zakresu i formatu danych, jakie gromadzone i wymieniane są w systemach medycznych. W obszarze dotychczasowych regulacji zakresu danych znalazły się:

Więcej

Przygotowanie akredytacji w Polsce – kontynuacja

Poczynając od pierwszego kroku jaki stanowiło opracowanie dwóch dokumentów strategicznych zarysowujących drogę do akredytacji placówek medycznych w Polsce zakładaliśmy, że w swojej ostatecznej formie akredytacja będzie prowadzona pod auspicjami Rady reprezentującej szereg organizacji. Model ten dobrze sprawdził się w krajach posiadających dojrzałe systemy akredytacyjne. Przyjęto, iż Rada ta powinna spełniać trzy warunki. Po pierwsze ma reprezentować duże, wpływowe organizacje sprzyjając wiarygodności systemu oceny i oferując istotne poparcie tychże organizacji dla idei akredytacji. Po drugie w jej łonie powinny równoważyć się różne, możliwe, grupowe lub zawodowe interesy tak, aby było ciało akredytujące odporne na naciski polityczne i mogło decydować możliwie bezstronnie. Po trzecie, nie może być zbyt liczna aby nie pogorszyć możliwości operatywnej pracy. Wciągnięto do współpracy szereg organizacji, z którymi początkowo podpisano porozumienie o utworzeniu „Koalicji na rzecz Akredytacji” a następnie powołano Tymczasową Radę Akredytacyjną. Wśród uczestników była Naczelna Rada Lekarska reprezentowana przez dr Jana Ciećkiewicza człowieka dobrze rozumiejącego ducha i mechanizmy akredytacji. Naczelną Radę Pielęgniarek i Położnych reprezentowała dr Anna Piątek, osoba od dawna zaangażowana w działania na rzecz poprawy jakości pracy pielęgniarskiej. Dr Marian Miśkiewicz będąc prezesem Polskiego Towarzystwa Szpitalnictwa znany był nie tylko z tego, iż pełnił funkcję Ministra Zdrowia na początku lat dziewięćdziesiątych, ale przede wszystkim od lat interesował się zagadnieniami jakości opieki zdrowotnej w ogóle a akredytaejąw szczególności czemu dawał wyraz w licznych artykułach w Służbie Zdrowia na te tematy. Dr Andrzej Koronkie- wicz i dr Maciej Murkowski z Centrum Organizacji i Ekonomiki w Ochronie Zdrowia podejmowali wysiłek przybliżenia zagadnień akredytacji polskiemu czytelnikowi pisząc na ten temat interesujące opracowania. W tej grupie reprezentowany był też STOMOZ (Stowarzyszenie Menedżerów Opieki Zdrowotnej) przez dyr. Stanisława Helbicha oraz Stowarzyszenie Dyrektorów Szpitali przez dyr. Mieczysława Pasowicza. W imieniu Towarzystwa Promocji Jakości Opieki Zdrowotnej występował dr Krzysztof Zając. W Koalicji brała też udział Szkoła Zdrowia Publicznego UJ. Reprezentanci tych organizacji brali udział w formułowaniu pierwszego zestawu standardów.

Więcej

Jednolite zakresy danych – ciąg dalszy

W znacznym stopniu sformalizowane są również dane gromadzone przez wykonawców usług zdrowotnych w formie dokumentacji medycznej. Właściwe rozporządzenie w tej sprawie nakłada obowiązek notowania poszczególnych rodzajów informacji w dokumentacji, przypisując właściwe zakresy informacji odpowiednim dokumentom jak Księga Główna, Historia choroby etc.

Więcej